Narpawandawa, Persatuan, 1933-11, #412 - Sastra Jawa
Narpawandawa, Persatuan, 1933-11, #412
[...n] langgêng ana ing swarga. Ing wêkdal wau para jawata sarta para rêsi ing kaswargan sami anjawahakên sêkar, sarwi nguwu[1] wontên ing ngawiyat makatên: iya iki Bisma, inggih wiwit ing wêkdal wau Sang Dewabrata lajêng apêparab Sang Bisma, têgêsipun anggêgirisi.
Pangagênging juru misaya mina mirêng prasêtyanipun Sang Bisma gumun sêmu bingah salêbêting batos, wulunipun ing badan sakojur ngantos sami anjêgrig sadaya, wasana matur dhatêng sa[2] rajaputra makatên: dhuh gusti, sang utami, sumôngga anak kula pun Satyawati mugi lajêng kapundhuta. Sang Bisma ingkang panggalihipun tansah ngangên-angên anggèning badhe nuju karsanipun ingkang rama, nalika samantên lajêng matur dhatêng wanodya endah misuwur ing jagad, makatên: sumôngga ibu, mugi lajêng kaparênga nitih rata, kondur dhatêng ing Ngastinapura. Sasampunipun matur makatên wau, Sang Bisma lajêng nganthi sa dèwi katumpakakên ing rata, kabêkta kondur dhatêng Ngastinapura, sadumuginipun nagari lajêng konjuk ing sang nata.
sampun curês, nanging sang dèwi kèngêtan dhatêng wêwaton pranataning agami mila ingkang botên nêdya dipun singidakên, amila lajêng ngandika dhatêng Sa Bisma makatên: Kulup Bisma, sajatine mungguh apêm sêsajine kang katur para lêluhur iku bisane lêstari, sarta lakune paprentahan praja bisa bêcik, apadene turune Prabu Santanu narendra utama têdhak Kuru kang misuwur ing jagad, bisa widada, iku samêngko dumunung ana ing sira, munggah swarga iku ora pisah lan panggawe bêcik, umur dawa ora pisah lan watak têmên sarta mantêp, mangkono uga watak utama, kiraningsun ora pisah lan sira. Marmane kulup, satriya kang ambêg utama, ingsun sumurup yèn sira iku putus marang piwulang kautaman, sumurup marang sarupaning katrangan, sarta surasane kang jêro-jêro, mumpuni marang sawarnaning piwulang sruti lan perang-perangane wedha, apadene têtêpira marang panggawe utama, utawa sêsurupanira marang pranatan ing bab wawênang wajibing waris, sarta kaluwihanira ing bab anggarap prakara kang gawat-gawat, wus ora beda kaya Rêsi Sukra lan Rêsi Anggira. Mulane ingsun pitaya marang sira, sira bakal sun pasrahi kuwajiban gêdhe. Pangarêp-arêp ingsun kulup, supaya sira èstokake, mara samêngko muga gatèkna pangandikaningsun: sarèhning sasedane kaki Prabu Citrawirya, iku ninggal garwa loro isih padha taruna lan endah ing warna, môngka sakaro-karone mau iya isih kapengin bisa nurunake, mulane yèn sambada lan karsanira kulup, saka kaparênging karsaningsun, sira agarwaa[3] putri loro mau murih kalakone banjur padha bisa sêsuta, yèn mangkono lajêre darah Barata dadi bisa widada. Kulup, muga sira karsa anambut silaning akrama supaya lêluhurira aja nganti kalêbu ing yomani.
[164-169][4]
Rangkanipun Kyai Kalamunyêng (punapa sintên namanipun) [5] agêmipun Sinuhun ing
1. nguwuh. (kembali)
nguwuh.
2. sang (dan di tempat lain). (kembali)
3. anggarwa. (kembali)
anggarwa.
4. Halaman 164-169 tidak ada. (kembali)
Halaman 164-169 tidak ada.
5. § Katrangan saking Martasuwignyan. Dhuwung pusaka ing pasarean Giri punika nama Kyai Sura Angun- angun. Wontênipun ing ngriku kanthi buslitipun guprêmèn. (kembali)
§ Katrangan saking Martasuwignyan. Dhuwung pusaka ing pasarean Giri punika nama Kyai Sura Angun- angun. Wontênipun ing ngriku kanthi buslitipun guprêmèn.