Gantungan Kuncine Rendra
Kategori: Roman Remaja - Dibaca: 40 kali
Wiwit mlebu sekolah sing sepisan wingi nganti tekan seprene Dila rumangsa nggumun marang owah-owahan ing pribadine Rendra, Ketua kelase. Sadurunge libur semester biyen ketua kelas kuwi babar pisan ora seneng masang aksesoris jinis apa wae ing tas sekolahe. Nanging saiki, tas sekolahe Rendra diwenehi gantungan kunci kanthi wujud manuk dara. Yen nitik saka wujude cetha yen gantungan kunci kaya ngene iki ora lumrah diduweni dening bocah lanang.
“Mosok, bocah lanang tase kok diwenehi gantungan kunci sing wujude manuk dara. Pantese rak diduweni bocah wedok,” batine Dila ing njero ati.
Meruhi owah-owahan sing dirasa aeng kaya mangkono Dila banjur kelingan marang kedadeyan miris sing mentas dialami dening Rendra. Liburan semester kepungkur Rendra tiba saka sepedha motore. Ing kecelakaan kuwi tatu kang disandhang dening Rendra kapetung abot.
“Oh, iya wayah liburan kae, si Rendra iki rak tiba saka motore. Mengko owah-owahane bocah iki gek-gek merga gegar otak gara-gara tiba mau,” batine Dila maneh.
Panemune Dila sing kaya mangkono mung disidhem dhewe. Dheweke isih durung wani takon geneya Rendra seneng masang gantungan kunci wujud dara ing tase. Nanging apa sing ana ing pikirane Dila wusanane oleh jawaban nalika Bu Wiwik, gurune Fisika ora rawuh merga ana tugas ing njaba sekolahan.
Gandheng Bu Wiwik ora rawuh lan mung ninggal tugas sing kudu digarap dening Dila, Rendra lan kanca sakelase. Tugas sing diwenehake iku mau kudu digarap kelompokan. Lan saben kelompok kudu isi bocah loro. Supaya adil anggone mbentuk kelompok, pamilihan ditindakake kanthi cara undian. Ing undian kasebut Dila lan Rendra dadi sakelompok.
Nunggal sakelompok karo Rendra atine Dila seneng banget. Iki ora liya merga Rendra pinter banget ing babagan fisika lan ilmu alam.
“Weh, joss iki. Yen dadi sakelompok karo Rendra nalika nggarap tugas Fisika, utegku bakal akeh lerene. Lan bijiku mesthi melu katut dhuwur. Saliyane kuwi nunggal kelompok iki bisa dadi dalan kanggoku takon ngenani alesane Rendra seneng masang gantungan kunci ing tas ransele,” batine Dila maneh sinambi mesam-mesem dhewe.
Weruh Dila mung meneng, nyawang dheweke kanthi tajem lan diterusake mesam-mesem dhewe ndadekake Rendra rada keganggu. Rendra banjur nduweni pangira yen kancane nunggal kelompok iku mau kesurupan.
“Dil, kowe gak apa-apa tah? kowe ora kesurupan ta?” takone Rendra.
“Edan ye Ndra, esuk-esuk kok wis kesurupan? Ora. Aku isih waras kok,” semaute Dila.
“Yen ngono kena apa kowe kok mesam-mesem dhewe?”
“Rahasia. Hahah……”
Supaya ora mboseni anggone nggarap tugas digawe santai. Sajam setengah sabanjure tugas wis rampung. Supaya asile maremake Rendra ngoreksi maneh tugase. Wektu Rendra ngoreksi tugase Dila takon, “Ndra awakmu ora kena ngapa-ngapa tah?”
“Kena ngapa-ngapa piye to? Aku kok ora paham?”
“Kowe biyen rak ora seneng tasmu ana gantungan kuncine. Nanging saiki kok walikane. Apa owah-owahan iki merga awakmu tiba saka sepedhah motor. Awakmu ora gegar otak kan?”
“Ora lah. Edan pa? hubungane gegar otak karo gantungan kunci ing ngendi?”
“Ora enek. Hla terus alesanmu masang gantungan kunci ing tasmu kuwi apa?”
Rendra banjur njelasake alesane kenapa dheweke masang gantungan kunci wujud dara ing tas ransele. Alesane yaiku merga akeh sifat-sifate manuk dara sing bisa didadekake patuladhan tumrape manungsa. Ing antarane manuk dara iku setya, jujur, gelem nyambut gawe bebarengan, ngerti asale lan ngerti baline, sarta ora gampang gething marang liyan.
Dila ngrungokake apa wae kang dijelasake dening Rendra. Lan saka kono wekasane Dila saiki dadi ngerti. Sing dadi penyebabe tase Rendra akeh gantungan kunci iku ora merga gegar otak. Nanging merga Rendra kepengin nuladhani sipate manuk dara.
“Wah, yen ngono aku ya dadi kepengin nduweni sipat manuk dara, Ndra. Njaluk gantungan kuncine siji wae ya?”
“Oke. Nanging ana syarate?”
“Satu biji dua ringgit hahahaha….”
“Kok malih dadi si Mail kaya ing film Upin & Ipin kae? Nyoh, rasakna iki Ndra!” ujare Dila sinambi njiwit lengene Rendra sakayange.
“Adhuh…adhuh ampun Dil” kandhane Rendra sinambi mringis kelaran. (Zuly Kristanto)