Transliterasi Serat Ambiya Jilid 2 - edusiana
Transliterasi Serat Ambiya Jilid 2
Oleh Edusiana	Pada 18/02/2015 Di Materi	2804 views
Transliterasi Serat Ambiya Jilid 2,5 / 5 ( 1voting )
Transliterasi Jawa Kuna-Jawa Baru
Sasampunipun menika, lajeng nabi Ibrahim wangsul, kepanggih kaliyan garwanipun, ingkang namanipun Dewi sarah, ing wekdal menika sami-sami kangen , kados ingkang dipunraosaken dening Dewi Sarah, ej tuwan nabi Ibrahim
Ambanguni nguwenanar, menawi panjenenganipun menang nalika perang sabil, inggih menika nglawan Raja Namrut, menika nadaripun kula, ni Anjar ngendika kaliyan kula, lajeng tuwan palakrama, nenika kekanjenganipun nabi Ibrahim.
Sasampunipun menika, lajeng palakrama kaliyan nabi Ibrahim, cariyosipun sami-sami tresna lajeng palakrama, dangu-dangu ngraosaken awrat rikala sepuh, sanget nresnani, enggal kaliyan nabi Ibraihim.
Sasampunipun menika, unggal-unggal ni anjar lan nabi Ibrahim, dados manut, dening palakrama, lami-lami ni anjar ngraosaken sepuh, sanget tresna, anjar lan nabi Ibrahim.
Ni Dewi Sarah nalika, dhateng anjar langkung suker katir, mboten nuju polahipun, sanadyan matur anak lanang, nini anjar mboten purun nglawan kula, sampun katingal netra, menawi manahipun sampun panas.
Wonten ing riku ni anjar, awrat sampun sangang wulan boten kepanggih, wonten ing rikala menika rikala subuh, Nabi Ibrahim ngaturi nitih unta kangge mlampah, ngarungi nanging mboten angsallajeng wonten lemah ingkang meskin.
Wonten ing rika ni anjar, ngraosaken awrat ingkang tansaya sakit sanget lajeng enggal medal putra jaler, ateges sami kaliyan ramanipun. Wonten ing riku ni anjar, tumunuruning anugrah satunggaling putra.
Lajeng lenggah wonten ing lemah, ingkang putra dipunparingi nama Ismangil, menika namanipun pamanggih ni anjar, boten kuwawa kaliyan panasipun lan regedipun awak kula dene ing boten kepanggih kaliyan toya.
Melasipun putranipun panjenengan ing rika nabi Ibrahim ingkang pados toya, nanging boten angsal wonten ing ara-ara ingkang boten wonten toyanipun. Nabi Ibrahim ngraosaken sayah saenggo minggah ing gunung.
Ingkang nama gunung ngarpat mlampah kaping pitu, dene gugup nanging mboten kepanggih toyanipun. Dewi anjar ingkang mangku putranipun boten kepanggih toyanipun.
Wonten ing rikala panasing surya, langkung dalu raosipun langkung asrep lajeng diselehaken putranipun, wonten ing lemah mancal-mancal maring lemah. Lemah ingkang dipunpancal Ismangil dipunparingi mukjijat.
Medal sumber toya ingkang muncar, dipunnamaaken toya janjam, ni anjar lajeng siram, ugi putranipun, mancar cahya saking raosipin ni anjar suka ing nala ati, dene mukjijat saking siwi.
Lajeng wonten tiyang dagang ingkang liwat, mriksani wonten bayi, ingkang saweg nyandhing toya, lajeng sami pinarak datheng ingkang mangku putra, lajeng taken kenging menapa mangku bayi.
Kanthi nyanding toya, sadangunipun wonten riku boten wonten, ni anjar matur menawi menika toya mukjijat, bocah menika ingkang mancal lan ngedalaken toya, putranipun nabi Ibrahim.
Nalika wau boten wonten toya, mila kesah nabi ngabaraken toya, wonten ing papan ingkang di[unlenggahi ki dagang langka, lan matur dene bakal dados nabi ingkang pinujul, ki dagang lajeng kesah, lan Nabi Ibrahim lajeng dugi
Nanging boten angsal toya, sareng mriksani wonten ing panggenanipun lare, ingkang nyandhing sumber toya agung, nyuwun pirsa kaliyan sang garwa, lajeng dipunaturaken toya enggal wau, lajeng nabi Ibrahim siram nglalap kapdas wonten ing riku.
Ngucap sokur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, lajeng solat patang rokangat lajeng salam, karya padaleman sampun, toya saking panggenan ing pinggire tinaneman sri ang layu, inggih menika dhusun kiwa lan tengen, kathah ingkang kepengin.
Saengga tumut wonten ing rika, saya dangu nabi Ibrahim, saya langung tresna, dhumateng putranpun, lami-lami angliliri garwanipun, ingkang namanipunwi sarah, lajeng nabi Ibrahim enggal-enggal kesah.
Dumugi ing bental mukadas, sampun kepanggih kaliyan dewi sarah ugi, lajeng ningali putranipun salajengipun kesah dhateng mekah, inggih menika sasampunipun kepanggih kaliyan putranipun, lan kangen-kangenan kaliya garwanipun, lajeng wangsul malih ing mukadas.
Nabi Ibrahim ngimpi wonten suwanten ingkang dipunmireng, ingkang ngaturi Ismangil menika, dipunkurbanaken, dipunsembelih ngantos pedhot gulunipun, sasampunipun menika nabi Ibrahim wungu.
Rasa getun ing manahipun, menapa leres putra kula Ismangil, kula ingkang badhe mejahi, kula nindakaken kurban, lajeng malikat manggihi, paring salam lan ngendika leh putra kula Ibrahim.
Yatim menika dipuntampi gusti, menapa leres impen, ingkang kula miring menika, Nabi Ibrahim matur menika dhawuhipun Gusti, menawi mekaten kula badhe matur kaliyan putra kula, lajeng malaikat kesah, kados menika Nabi Ibrahim.
Kersa kesah dhateng mekah, aturipun dewi Sarah ingkang welas asih, dhateng pundi dene tuwan adandan lajeng Nabi Ibrahim ngendika kanthi alus. Kula badhe dhateng mekah manggih si ismangil.
Kala wau wonten dhawuhipun gusti, kula dipundhawuhi nyembelih Ismangil, sang Dewi Sarah lajeng matur, angurbanaken sa anjar, samoun sepuh nyembeleh ngantos pejah. Kanjeng nabi kesah, dhateng mekah lajeng ngendhika.
Dhumateng ni anjar, siraman putra kula Ismangil, kula badhe mertamu dhateng ing boja mina, mila enika siramana putra kula.
Menika dipunajak mlampah, Ismail tindak kaliyan bapak, wonten ing wingkingipun, nyuwun Dewi Anjar ngater, lajeng iblis laknat dugi, dipunkira iblis kaliyan Dewi Anjar lan Ismail, lajeng dipunbekta wonten ing boja mina, tirosipun.
Ananging estunipun boten, Ismail badhe dipunpejah, ni anjar dangu-dangu ngeparengaken, mangertos wonten ing pundi, inggih tiyang ingkang nyembeleh putranipun, ngendikanipun sang iblis laknat, boten larenipun piyambak.
Saking kekajenganipun Tuan, ni anjar kanthi lirih wangsuli, senaosa menika kula ngunjukaken syukur, menawi wonten kersanipun saking Gusti, ingkang nyata iblis boten saged nggodha, lajeng dhateng wonten ing nabi Ismail.
Dipun godha kaliyan laknat, ucapipun eblis menawi tuwan dibaten percaya, tuwan badhe dipunpejahi, kaiyan rama tuwan, ingkang nurbanaken Ismangil, menapa inggih wonten manungsa nyembelih suci.
Boten ketingal menawi dipundhawuhi kaliyan Gusti, dhawuh kaliyan iblis, saking Gusti Ingkang Maha Suci, nabi Ismail ngendika, menawi saking dhawuhipun Gusti, inggih sokur menawi dados kewajiban kula, wonten kajengipun Gusti, iblis sanesipun ngoyak-ngoyak.
Boten dipun keparengaken biyantu, lajeng nabi Ismail dherek dhawuhipun Rama, kados aturipun Rama, kadospundi kasunyatanipun, dipundhawuhi supados nyembelih putranipun, nabi Ibrahim ngendika, inggih putraku Ismail.
Ing ngriki kajenganipun Gusti, nate kula nyembeleh Ismail, putranipun matur, kasunyatan sampun kesah, kanthi cepet ingkang dipunkajengaken Gusti.
Langgih menika putra kula, ingkang pasrah marang Gusti, Nabi Ismail matur, inggih mangga rama, inggal luput kersanipun Gusti Maha Luhur, namung kula nedha watu, lajeng mbalang iblis.
Ingkang sami anggegodha, panjenenganipun nabi Ismail ingkang numpak watu, yaiku maturipun kang putra, sarta ngendikanipun kanjeng, riseksa ingkang putra alon-alon dhateng ing nabi Ibrahim, wonten kula ingkang kangge rasa urmat kula.
Dipunbeleh kang putra, kanthi pasrahipun nabi Ismail, lan kang putra matur, satemah tresananipun, milanipun kula pasrah, tuwan ningali sakit, tuwanna rumiyin rahinipun.
Dieman ical tresnanipun tuwan, enggal-enggal musa putra, boten dipun peksa lan pasrah, ngendikanipun putra panjenengan boten ngadep, dadosa kula, sampun tilar dening paduka.
Lajeng boten rama, saweg nyedhaki Gusti, lajeng jaba rail rawuh, kaliyan mbekta menda, saking surge suci, lajeng dados menda, ingkang nem sampun gantos.
Tags: #manuskrip serat ambiya #serat ambiya jilid II #transliterasi serat ambiya
Posting Terkait "Transliterasi Serat Ambiya Jilid 2"